ZO. Het is vrijdag-avond, de kinderen liggen uitgeteld op bed (en zijn dus stil, goed hxe8 ;o) ) en het wordt weer eens tijd voor een nieuwe blog. Er valt zoveel te melden – en tegelijk zo weinig. Ik hou me aan mijn voornemen om niet over de kinderen te schrijven, al gaat het daar zo goed mee. Ze kunnen allebei weer nieuwe dingen, Rens is vandaag op schoolreis geweest en ik heb een prachtige dag met Jasmijn gehad…
Hiermee moeten jullie het doen!

Met de dieren gaat het ook goed. De konijnen liggen in de warmte uitgestrekt in de ren, ieder op z’n eigen plek. Babs is zxf3 goed thuis dat ze altijd even komt kijken als er iets in de tuin gebeurt, maakt niet uit wat. Komt ook altijd een kroeltje halen, de schat. Wat een leuk dier. Ik ben zo blij met haar! Onze groep is weer hecht als ik weet niet wat, dus ik geniet me suf. Helemaal nu we veel meer buiten zijn.

Ook met Siena gaat het heel goed. Ze geniet erg van de zon. Kijk maar. Ongelofelijk hoe lenig zo’n kat is! Ik moest zelf ook even twee keer kijken hoe ze er nu weer bijlag en heb toen gauw de camera gehaald. Want inderdaad: mevrouw lag, om haar eigen as gedraaid, voor het raam in de zon. ‘t Moet niet gekker worden.

Verder heb ik intussen niet stilgezeten. Of misschien juist wel ;o), het is maar hoe je het bekijkt.

De nodig brei-projecten zijn weer af en ik ben vooral erg trots op de zomersjaal die ik van Malabrigo Lace (kant) garen heb gebreid voor mijn schoonmoeder. Een verlaat verjaardagscadeau, maar ik hoop dat ze er blij mee is! Het garen is erg bijzonder; het is afkomstig van een speciale schapensoort die in het noorden van Uruguay wordt gehouden. Het familiebedrijf dat deze wol maakt, werkt heel nauw samen met een vrouwenorganisatie in Uruguay en verft de garens met de hand. Geweldig. O ja. Het patroon is de "Cat’s Paw Scarf", of te wel de ”Kattenpootjes-sjaal”.

Natuurlijk is ook de jurk uit de vorige brei-blog af, ik heb ‘m aangehad met m’n verjaardag. In maart. Ahum, da’s alweer een tijdje terug hxe8!

En de sloffen die ik me had voorgenomen, zijn af en zelfs alweer versleten. Geeft niks. Ze waren erg warm en erg leuk en ik trakteer mezelf op een stel nieuwe voor volgende winter.
Op de foto links zie je de sloffen vxf3xf3r ik ze viltte in de wasmachine. Maatje veel te groot, haha!

Intussen is mijn neefje vader geworden van een prachtige zoon, Jules. Jules is op Valentijnsdag geboren – een beetje aan de late kant – en zolang Jules er nog niet was, heb ik zitten breien. Dit zijn de kraamcadeautjes.

En voorlopig last, but nog least, de Koolhaas-muts die ik voor Stefan heb gebreid. Het patroon is gexefnspireerd op de bibliotheek van Seattle, waarvan bijgaand ook een foto. Het was voor het eerst dat ik iets voor manlief mocht breien, en hij was er gelukkig dik tevreden mee.

Voor nu, was het dit. Toch nog een hele blog geworden hxe8! Bovendien realiseer ik me dat ik mijn prachtige verjaardagscadeaus nog niet eens heb laten zien (= prachtige wol en nieuwe naalden, waar een mens al niet warm voor loopt hxe8.)

En dan ga ik nu een lekker bakje koffie maken voor mezelf. Even uitrusten. Heb vandaag de tuin onder handen genomen met de hoge-druk-reiniger…