Gisteravond was het ineens zover. Stefan ging ze brokken brengen. En weer begonnen ze te rennen, maar deze keer allemaal tegelijk en niet Babs voorop en de rest erachteraan. En toen: gebeurde het. Rond 20.30u. Ze aten samen. De batterijen van de camera haperden, het was eigenlijk ook te donker om een goede foto te maken.

Maar ik krijg hier echt tranen van in mijn ogen. Dat dit zxf3 goed uit zou pakken, had ik niet durven dromen! Door het ellendige weer van vandaag hebben Frits en Fenna zich zo’n beetje de halve dag verschanst in het nachthok en Beau en Babs zitten dan wel, dan niet bij elkaar. Als clubje heb ik ze nog niet opgestapeld gezien, althans niet vredelievend ;o). Maar dat geeft niet. Dat komt. Ik heb er alle vertrouwen in!

Hoewel Babs een rare gewoonte heeft. Ze vindt het heerlijk om met haar kop (en toch wel flinke wam $) op het hout van de ren te liggen. En weet je hoe dat er van binnen uit uitziet? Als een konijn met een scheef hoofd. En na de geschiedenis met Bella… bezorgt me dat echt een hartverzakking!
Vanmorgen zag ik haar zo zitten. Ik ben naar buiten gerend, met andijvie, geprobeerd om haar onder het nachthok vandaan te lokken. En wat deed mevrouw? Achterpoten op de plaats vastgenageld, zich uitgebreid uitrekkend, blaadje aanpakkend van mij en hup, weer terug in standje theemuts. Wist ik nxf3g niks! Met geen stok eronderuit te krijgen natuurlijk. Jeetje, heb ik even in de rats gezeten! Maar ze mankeert helemaal niks. Dat heb ik inmiddels mogen bewonderen vandaag. Pffff.

Eventjes genieten… is a post from huis-boompjes-beestjes.

Ik vond het heel akelig om te zien wat er met haar gebeurde. E. Cuniculi. Zoveel over gelezen en gehoord al. Gekke foto’s gezien ook, van konijnen die ‘het’ hebben en hadden en me dan afgevraagd ‘hoe zit dat hoofd nou?’ En dan ineens heb je er zelf xe9xe9n.

Ik was er natuurlijk snel bij. Binnen 9 uur na de allereerste verschijnselen zat ik al met haar bij Ruud en dan zou je toch denken dat ze een heel goede kans maakte. Hmm. Inmiddels ben ik erachter dat er heel veel verhalen en behandelingen de ronde doen.
Toch wil ik echt vooropstellen – voor zover ik dat nog nooit gedaan heb ;o)) – dat onze dierenkliniek drie kkda’s in dienst heeft. En dat ik ook alle vertrouwen in ze heb.

Ruud heeft Bella in het begin – dat heb ik ook beschreven – meteen behandeld met een Dexamethason-injectie. Dit is een hormoonbehandeling, waar konijnen bijzonder gevoelig op zouden moeten reageren. Niet alleen in de zin van herstel, maar ook in de zin van bijwerkingen. Daarom heeft Ruud haar xe9xe9n injectie gegeven, i.p.v. de drie die beschreven staan op de site van de Wilhelminaparkkliniek in Utrecht. De Dexamethason zou ‘de ontsteking’ moeten remmen. Daarnaast heeft Bella eerst een injectie Baytril gehad en heb ik haar de rest van haar leven behandeld met Baytril (oraal).

Overal op internet wordt de behandeling met Metacam besproken. Typ E. Cuniculi in en je leest ‘Metacam’. Bella heeft geen Metacam gehad. Metacam heeft naast een pijnstillende werking, ook een ontsteking-remmende. In onze dierenkliniek wordt standaard geen Metacam voorgeschreven. Bella liet zien dat ze wel ongemak had, maar geen pijn; ze at, dronk en waste zichzelf tenslotte. De Dexamethason en de Baytril zouden de ontsteking al tegen moeten gaan en met de bijwerkingen van ook nog eens Metacam naast de andere geneesmiddelen, wilde Ruud haar niet nog verder belasten. Ik ben het daarmee eens. Bovendien kunnen Dexamethason en Metacam niet samen – in ieder geval niet meteen.

Op vrijdag, 13 maart, heeft Ruud Bella nogmaals behandeld met Dexamethason. Er zou absoluut verbetering op moeten treden maar in het weekend ging Bella enorm achteruit. Ze leek schokkende absences te hebben, om vervolgens op te springen en te gaan eten. Rolde door haar keutels, urine (voor zover ik die niet op kon vangen door haar op een laag hydrofiele luiers te zetten), drinkbak, eetbak. Enig idee hoe ze eruit zag?

Alles bij elkaar opgeteld was de kans op herstel heel klein. Bella knapte af, niet op. En omdat E. Cuniculi de het ruggemerg- en hersenweefsel aantast… Je weet niet waar de beschadiging zit. Een aangetaste zenuw herstelt zich nooit meer. Daar groeit littekenweefsel voor in de plaats. En ook al had ze de parasiet de baas gekund, dan nog was het niet waarschijnlijk dat ze ooit beter zou worden dan dit.

Als je van je dier houdt, moet je het los kunnen laten. Wilma, van de Bunny Bin (zie onder) heeft dat tegen me gezegd. En ze heeft gelijk. Bella had niet meer teruggekund in de ren, tussen de anderen. Bella kon niet meer springen, ze kon amper nog lopen. Ze kon niet meer rennen, niet meer op haar achterpoten staan om te eten… Waar ben je dan mee bezig als je zo’n dier koste wat het kost bij je wil houden? Een beslissing nemen over leven en dood valt me zwaar. Nog steeds. Walgelijk vind ik het. Maar soms… moet je wel. ‘Dat hoort erbij’, hoe erg ook.

Dan voor mensen die praktische ideexebn zoeken om het konijn te helpen (ook al heeft Bella het niet gered):

• Zet het konijn binnen en houd de temperatuur in de gaten. De lichaamstemperatuur van een konijn moet tussen de 38.5 en 39.5 graden Celsius zijn en mag absoluut niet lager worden dan 38 graden. Het bevechten van de parasiet kost heel veel energie en kan ten koste gaan van de temperatuur. Bella vertikte het op de kruik te blijven zitten als ik haar te veel afgekoeld vond. Dus heb ik de kruik in de transportmand gelegd (ongeveer even groot) en dan mocht ze daar een kwartiertje op bijkomen. Vond ze niet leuk, maar ze knapte er wel van op.

• Tocht is uit den boze. Zet de kooi hoog (op een tafel o.i.d.) en hang er een grote handdoek overheen, in ieder geval deels. Zo kan het konijn uit de tocht zitten en heb je meteen een soort van nachthok/schuilplek gemaakt.

• Behandel het konijn onder andere met Panacur. Het is eigenlijk een ontwormmiddel voor honden en katten maar het is inNederland het ENIGE geregistreede middel dat adequaat tegen E.cuniculiwerkt. Of zou moeten werken dan (. Geef de Panacur dagelijks, op een VAST tijdstip. Overal heb ikgelezen dat dat HEEL belangrijk is. Hou sowieso je vaste tijden aan methet geven van medicatie. Voor je eigen routine ook makkelijker. Over behandeling met Panacur is een discussie gaande; dit al dan niet preventief te geven… Daar ga ik me hier nu niet in mengen.
  

• Over de behandeling met Metacam of Baytril moet even met de dierenarts gediscussieerd worden, maar bespreek het!!! Dit in verband met de ontstekingsremmende (Metacam) of antibiotische (Baytril) werking.

• Door de scheve kop is xe9xe9n oog dicht bij de grond, en dus bij stro. Stro is hard en gevaarlijk! Haal het zoveel mogelijk uit de kooi, stop eventueel iets in een ruifje als het konijn ervan eet maar zorg voor een zachtere bodembedekking. De kinderen en ik hebben voor repen krantenpapier gezorgd. Dit is zachter, neemt VEEL beter vocht op dan stro en niet schadelijk voor het konijn.

• Omdat Bella haar urine liet lopen en alles door de vacht werd opgenomen, heb ik haar op hydrofiele luiers gezet. Die heb ik genoeg in huis en zo werden ze nog eens nuttig gebruikt ;o). Er zijn speciale vetvachtjes te koop, maar ik moest iets hebben dat snel was – en eerlijk is eerlijk, na al die dierenartsbezoeken ook iets goedkoops. De doeken werkten perfect (bedankt Kim, voor het meedenken!) en ik verschoonde ze twee keer per dag. Heet uitwassen en klaar voor gebruik!

• Verschoon de kooi dagelijks: dan zitten er geen ziektekiemen in de kooi waar het konijn ook nog eens tegen moet vechten. De Encefalitozoon Cuniculi is al erg genoeg!

• Zorg voor koolhydraatrijk voer. Ook weer omdat de ziekte veel energie kost. Voor xe9xe9n keer interesseerde het me niet dat er meer ander voer dan biksjes op haar bord lag. Sterker nog: ze at al het lekkers er tussenuit en de biksjes bleven liggen, hihi! Mede daardoor viel Bella (tot verrassing van Ruud) niet af.

• Verzorg de vacht van het konijn daar waar het het zelf niet kan. Bella had een wat langere vacht en die begon natuurlijk enorm te vilten van het liggen op xe9xe9n kant, gecombineerd met een dosis urine. Ik heb haar gekamd, het vilt eruit geknipt en twee keer in bad gedaan, toen ze echt een uur in de wind stonk. Met een milde babyshampoo mag het. Sommige konijnen vinden het fijn om drooggefxf6hnd te worden, maar Bella niet. (Natuurlijk niet! Het is er een van ons!) Ik heb haar in een stapel handdoeken op de kruik geparkeerd, waarover ik ook al geblogd heb. Kaal worden is niet erg (en dat gebeurt!) dat groeit wel weer aan.

• Geef Echinacea in het drinkwater. Dit werkt weerstandverhogend. Let wel op of het konijn drinkt. Bella haalde haar neus ervoor op. Stik. Ik ben er maar weer mee gestopt. Een uitgedroogd konijn wordt tenslotte niet beter.

• Geeft je konijn veel aandacht op tijdstippen dat het zelf ook actief is (‘s ochtends en ‘s avonds, hier vooral; Bella sliep heel veel overdag, opgerold als een kat). Het besmettingsgevaar is er (ook al is de kans op uitbraak niet groot volgens Ruud), maar je wil natuurlijk geen risico lopen, dat je een ander konijn ook besmet…

Ja Bella. Dat was het dan, meid. Ik had je zo graag nog heel lang hier gehad. Het mocht niet zo zijn. En hoewel ik alles gedaan en bedacht heb wat ik kon, nog vraag ik me af of het genoeg was. Ik had je zxf3 graag gered.

Iedereen met een konijn met deze ziekte: heel veel sterkte. Zet ‘m op (baas en konijn)!

Sandy.

PS Voor meer informatie of tips kun je terecht op de volgende sites:

Dierenkliniek Wilhelminapark

Bunnybin, bezoek de weblog!

Het forum van Konijn Enzo

Konijnen.nl

Bella, laatste bericht (lang, dat wel) is a post from huis-boompjes-beestjes.