Buiten is het 24 graden in de schaduw. Iedereen heeft het warm, we worden er ook wat loom van. Heerlijk.

En niet alleen wij! Siena slaapt het grootste deel van de dag en komt ‘s avonds pas een beetje tot leven.
En de konijnen liggen ook op apegapen.

Maar als je dan denkt, dat ze de koelte opzoeken…

Verder heb ik nog een foto van mijn laatste brei-project. Ik kan er nog niet te veel over uitweiden; het is een cadeautje voor iemand die binnenkort een groot feest heeft – toelichting komt nog natuurlijk – maar dit is het ;o).

ZO. Het is vrijdag-avond, de kinderen liggen uitgeteld op bed (en zijn dus stil, goed hxe8 ;o) ) en het wordt weer eens tijd voor een nieuwe blog. Er valt zoveel te melden – en tegelijk zo weinig. Ik hou me aan mijn voornemen om niet over de kinderen te schrijven, al gaat het daar zo goed mee. Ze kunnen allebei weer nieuwe dingen, Rens is vandaag op schoolreis geweest en ik heb een prachtige dag met Jasmijn gehad…
Hiermee moeten jullie het doen!

Met de dieren gaat het ook goed. De konijnen liggen in de warmte uitgestrekt in de ren, ieder op z’n eigen plek. Babs is zxf3 goed thuis dat ze altijd even komt kijken als er iets in de tuin gebeurt, maakt niet uit wat. Komt ook altijd een kroeltje halen, de schat. Wat een leuk dier. Ik ben zo blij met haar! Onze groep is weer hecht als ik weet niet wat, dus ik geniet me suf. Helemaal nu we veel meer buiten zijn.

Ook met Siena gaat het heel goed. Ze geniet erg van de zon. Kijk maar. Ongelofelijk hoe lenig zo’n kat is! Ik moest zelf ook even twee keer kijken hoe ze er nu weer bijlag en heb toen gauw de camera gehaald. Want inderdaad: mevrouw lag, om haar eigen as gedraaid, voor het raam in de zon. ‘t Moet niet gekker worden.

Verder heb ik intussen niet stilgezeten. Of misschien juist wel ;o), het is maar hoe je het bekijkt.

De nodig brei-projecten zijn weer af en ik ben vooral erg trots op de zomersjaal die ik van Malabrigo Lace (kant) garen heb gebreid voor mijn schoonmoeder. Een verlaat verjaardagscadeau, maar ik hoop dat ze er blij mee is! Het garen is erg bijzonder; het is afkomstig van een speciale schapensoort die in het noorden van Uruguay wordt gehouden. Het familiebedrijf dat deze wol maakt, werkt heel nauw samen met een vrouwenorganisatie in Uruguay en verft de garens met de hand. Geweldig. O ja. Het patroon is de "Cat’s Paw Scarf", of te wel de ”Kattenpootjes-sjaal”.

Natuurlijk is ook de jurk uit de vorige brei-blog af, ik heb ‘m aangehad met m’n verjaardag. In maart. Ahum, da’s alweer een tijdje terug hxe8!

En de sloffen die ik me had voorgenomen, zijn af en zelfs alweer versleten. Geeft niks. Ze waren erg warm en erg leuk en ik trakteer mezelf op een stel nieuwe voor volgende winter.
Op de foto links zie je de sloffen vxf3xf3r ik ze viltte in de wasmachine. Maatje veel te groot, haha!

Intussen is mijn neefje vader geworden van een prachtige zoon, Jules. Jules is op Valentijnsdag geboren – een beetje aan de late kant – en zolang Jules er nog niet was, heb ik zitten breien. Dit zijn de kraamcadeautjes.

En voorlopig last, but nog least, de Koolhaas-muts die ik voor Stefan heb gebreid. Het patroon is gexefnspireerd op de bibliotheek van Seattle, waarvan bijgaand ook een foto. Het was voor het eerst dat ik iets voor manlief mocht breien, en hij was er gelukkig dik tevreden mee.

Voor nu, was het dit. Toch nog een hele blog geworden hxe8! Bovendien realiseer ik me dat ik mijn prachtige verjaardagscadeaus nog niet eens heb laten zien (= prachtige wol en nieuwe naalden, waar een mens al niet warm voor loopt hxe8.)

En dan ga ik nu een lekker bakje koffie maken voor mezelf. Even uitrusten. Heb vandaag de tuin onder handen genomen met de hoge-druk-reiniger…

Dattie nog lucht krijgt…

Hoe zit dat nou?

Effe bijkomen… Half geplet door de dikbillen ;o)

En vervolgens gingen de heren samen liggen slapen en de dames samen eten. Hoe heerlijk kun je het hebben?

Rare beesten, die konijnen!

Zo. We hebben de vaccinatieronde weer gehad vandaag. Alle konijnen zijn gexebnt, gecontroleerd en goedgekeurd.

Er is een nieuwe dierenarts in de praktijk. Erg aardig (maar volgens mij kan dat ook bijna niet anders whahaha) en erg jong nog. Moet je mij horen – als bejaarde dierenliefhebber hahaha. En wat onzeker. Ik moet oppassen dat ik daar zelf niet onzeker van word, maar okxe9. Op zich ging het prima. Ruud was er ook, maar bezig. Zoals gewoonlijk liep zijn spreekuur enorm uit ;o). En toen werden we geholpen door deze dokter, van wie ik de naam vergeten ben.

Maar we hebben het weer gehad. Voorlopig zijn we weer klaar. Laten we het althans maar hopen!!!

Wat hebben we het hier toch weer goed momenteel. Vanmiddag lag Babs in de zon, samen met Beau. Heerlijk, zo rustig. Om ze wat te verwennen heb ik ze wat wilgen-(paas)takken gegeven en dat vonden ze heerlijk D. Kijk maar eens naar onze paashazen ;o).

Een fotootje van deze morgen, Babs in actie in de ren. Moooooi is ze hxe8!

Kijk eens… Ik kan bijna niet geloven hoe snel dit gegaan is.

Gisteravond was het ineens zover. Stefan ging ze brokken brengen. En weer begonnen ze te rennen, maar deze keer allemaal tegelijk en niet Babs voorop en de rest erachteraan. En toen: gebeurde het. Rond 20.30u. Ze aten samen. De batterijen van de camera haperden, het was eigenlijk ook te donker om een goede foto te maken.

Maar ik krijg hier echt tranen van in mijn ogen. Dat dit zxf3 goed uit zou pakken, had ik niet durven dromen! Door het ellendige weer van vandaag hebben Frits en Fenna zich zo’n beetje de halve dag verschanst in het nachthok en Beau en Babs zitten dan wel, dan niet bij elkaar. Als clubje heb ik ze nog niet opgestapeld gezien, althans niet vredelievend ;o). Maar dat geeft niet. Dat komt. Ik heb er alle vertrouwen in!

Hoewel Babs een rare gewoonte heeft. Ze vindt het heerlijk om met haar kop (en toch wel flinke wam $) op het hout van de ren te liggen. En weet je hoe dat er van binnen uit uitziet? Als een konijn met een scheef hoofd. En na de geschiedenis met Bella… bezorgt me dat echt een hartverzakking!
Vanmorgen zag ik haar zo zitten. Ik ben naar buiten gerend, met andijvie, geprobeerd om haar onder het nachthok vandaan te lokken. En wat deed mevrouw? Achterpoten op de plaats vastgenageld, zich uitgebreid uitrekkend, blaadje aanpakkend van mij en hup, weer terug in standje theemuts. Wist ik nxf3g niks! Met geen stok eronderuit te krijgen natuurlijk. Jeetje, heb ik even in de rats gezeten! Maar ze mankeert helemaal niks. Dat heb ik inmiddels mogen bewonderen vandaag. Pffff.

Ik was er nog niet zo aan toe. En eigenlijk wilde ik nog niet.

Maar man en kinderen waren het er al over eens: Bella is nu al vier weken weg uit de ren, en als we naar buiten kijken ligt ons hele groepje uit elkaar. Frits en Fenna verschuilen zich in het nachthok en Beau zit in z’n eentje buiten. (Die krijg je het nachthok nog niet in met tien paarden.) Af en toe verandert Fenna van konijn en zit ze even buiten bij Beau…

We wilden niet dat Beau ziek ging worden van eenzaamheid. Hij maakt het nu nog prima, en als je eenmaal voor een groep konijnen kiest, moet je het ook goed doen. Vanmorgen zijn we naar de nieuwe Opvang Konijnenberg in WAALWIJK gereden. Wauw, wat een ruimte – helemaal in vergelijking met de oude stek in Sprang Capelle.

Daar hebben we de konijntjes gekoppeld aan "Wibbel", die we nu Babs genoemd hebben. Rens ging helemaal voor de naam "Vlekje", hij is niet meegegaan naar de opvang (omdat hij naar school moest) maar had de naam gisteren al bedacht. En ik ga dus een konijn echt geen Vlekje noemen. Er is niks mis mee, maar er zijn er al zxf3xf3 veel van…

En daarom hebben we besloten Babs een achternaam te geven: Van Vlekje tot Stippel. Hihi, wat een grap ))). Kind ook weer blij!

De koppeling ging op de opvang voorbeeldig. Geen gevechten, een klein beetje rennen… Na anderhalf uur (echt waar Joanne, ik heb gekeken), hebben we Frits en Babs in de ene koffer gezet en Beau en Fenna in de ander. Onderweg naar huis waren Frits en Babs supergestresst, zaten te hijgen op m’n schoot, maar het ging goed. Thuis heb ik ze nog even bij elkaar laten zitten en intussen de ren weer opnieuw uitgeschrobt met azijn (ik ruik er nog naar volgens mij) en ze daarna ‘vrij’ gelaten.

Fenna gedraagt zich weer als een soort van xfcberkonijn, vals, bijterig, opdringerig. Babs wordt continue in de hoek gezet (. Ik weet dat het zo gaat en ik weet dat het ook even kan duren. Babs begon om 15.30u uitgebreid uit de hooiruif te eten en zit zich heel veel te wassen. Ook vindt ze het heerlijk om rechtop te staan ).  Beau vindt het allemaal prima en Frits moet wennen – heeft al op Babs gereden, maar laat haar verder met rust.

Zolang er gegeten en gedronken wordt vind ik het prima. En zolang er geen gewonden vallen. Er vliegen wel wat plukjes haar door de ren af en toe, maar verder gebeurt er weinig.
Zenuwslopend vind ik het, maar het komt vast wel goed. Uiteindelijk.

En voor wie het nog weten wil: het trieste verhaal van Wibbel, of te wel ons Babsje ;o). Ik heb zoiets nog NOOIT gehoord en ik sta weer eens perplex van de STOMMITEIT van sommige mensen. Ik begrijp dat er veel verdriet was, maar daar kunnen de dieren toch niks aan doen? Lijkt me dat die er niet om gevraagd hebben.

"Ik ben Wibbel, een hangoor ik woon nu samen met Hammel, maar doordatwij meiden vaak een beetje ontregeld zijn samen willen we of samen bijeen gecastreerde ram of ieder apart bij een gecastreerde ram geplaatstworden. We zijn allebei erg vriendelijk. Wij moesten weg omdat mijnbaasjes gingen scheiden. Ons vrouwtje nam de kooi mee, maar ons wildeze niet meer omdat ze ons van het baasje had gehad……."

Tja. Die Bella toch. Morgen is ze alweer een week dood. Wat is dat snel gegaan en wat heb ik weinig tijd gehad om erbij stil te staan. Ik ben echt geleefd, deze week, tjonge jonge. Vandaag zou Bella xe9xe9n jaar geworden zijn.

Ik vond het heel akelig om te zien wat er met haar gebeurde. E. Cuniculi. Zoveel over gelezen en gehoord al. Gekke foto’s gezien ook, van konijnen die ‘het’ hebben en hadden en me dan afgevraagd ‘hoe zit dat hoofd nou?’ En dan ineens heb je er zelf xe9xe9n.

Ik was er natuurlijk snel bij. Binnen 9 uur na de allereerste verschijnselen zat ik al met haar bij Ruud en dan zou je toch denken dat ze een heel goede kans maakte. Hmm. Inmiddels ben ik erachter dat er heel veel verhalen en behandelingen de ronde doen.
Toch wil ik echt vooropstellen – voor zover ik dat nog nooit gedaan heb ;o)) – dat onze dierenkliniek drie kkda’s in dienst heeft. En dat ik ook alle vertrouwen in ze heb.

Ruud heeft Bella in het begin – dat heb ik ook beschreven – meteen behandeld met een Dexamethason-injectie. Dit is een hormoonbehandeling, waar konijnen bijzonder gevoelig op zouden moeten reageren. Niet alleen in de zin van herstel, maar ook in de zin van bijwerkingen. Daarom heeft Ruud haar xe9xe9n injectie gegeven, i.p.v. de drie die beschreven staan op de site van de Wilhelminaparkkliniek in Utrecht. De Dexamethason zou ‘de ontsteking’ moeten remmen. Daarnaast heeft Bella eerst een injectie Baytril gehad en heb ik haar de rest van haar leven behandeld met Baytril (oraal).

Overal op internet wordt de behandeling met Metacam besproken. Typ E. Cuniculi in en je leest ‘Metacam’. Bella heeft geen Metacam gehad. Metacam heeft naast een pijnstillende werking, ook een ontsteking-remmende. In onze dierenkliniek wordt standaard geen Metacam voorgeschreven. Bella liet zien dat ze wel ongemak had, maar geen pijn; ze at, dronk en waste zichzelf tenslotte. De Dexamethason en de Baytril zouden de ontsteking al tegen moeten gaan en met de bijwerkingen van ook nog eens Metacam naast de andere geneesmiddelen, wilde Ruud haar niet nog verder belasten. Ik ben het daarmee eens. Bovendien kunnen Dexamethason en Metacam niet samen – in ieder geval niet meteen.

Op vrijdag, 13 maart, heeft Ruud Bella nogmaals behandeld met Dexamethason. Er zou absoluut verbetering op moeten treden maar in het weekend ging Bella enorm achteruit. Ze leek schokkende absences te hebben, om vervolgens op te springen en te gaan eten. Rolde door haar keutels, urine (voor zover ik die niet op kon vangen door haar op een laag hydrofiele luiers te zetten), drinkbak, eetbak. Enig idee hoe ze eruit zag?

Alles bij elkaar opgeteld was de kans op herstel heel klein. Bella knapte af, niet op. En omdat E. Cuniculi de het ruggemerg- en hersenweefsel aantast… Je weet niet waar de beschadiging zit. Een aangetaste zenuw herstelt zich nooit meer. Daar groeit littekenweefsel voor in de plaats. En ook al had ze de parasiet de baas gekund, dan nog was het niet waarschijnlijk dat ze ooit beter zou worden dan dit.

Als je van je dier houdt, moet je het los kunnen laten. Wilma, van de Bunny Bin (zie onder) heeft dat tegen me gezegd. En ze heeft gelijk. Bella had niet meer teruggekund in de ren, tussen de anderen. Bella kon niet meer springen, ze kon amper nog lopen. Ze kon niet meer rennen, niet meer op haar achterpoten staan om te eten… Waar ben je dan mee bezig als je zo’n dier koste wat het kost bij je wil houden? Een beslissing nemen over leven en dood valt me zwaar. Nog steeds. Walgelijk vind ik het. Maar soms… moet je wel. ‘Dat hoort erbij’, hoe erg ook.

Dan voor mensen die praktische ideexebn zoeken om het konijn te helpen (ook al heeft Bella het niet gered):

• Zet het konijn binnen en houd de temperatuur in de gaten. De lichaamstemperatuur van een konijn moet tussen de 38.5 en 39.5 graden Celsius zijn en mag absoluut niet lager worden dan 38 graden. Het bevechten van de parasiet kost heel veel energie en kan ten koste gaan van de temperatuur. Bella vertikte het op de kruik te blijven zitten als ik haar te veel afgekoeld vond. Dus heb ik de kruik in de transportmand gelegd (ongeveer even groot) en dan mocht ze daar een kwartiertje op bijkomen. Vond ze niet leuk, maar ze knapte er wel van op.

• Tocht is uit den boze. Zet de kooi hoog (op een tafel o.i.d.) en hang er een grote handdoek overheen, in ieder geval deels. Zo kan het konijn uit de tocht zitten en heb je meteen een soort van nachthok/schuilplek gemaakt.

• Behandel het konijn onder andere met Panacur. Het is eigenlijk een ontwormmiddel voor honden en katten maar het is inNederland het ENIGE geregistreede middel dat adequaat tegen E.cuniculiwerkt. Of zou moeten werken dan (. Geef de Panacur dagelijks, op een VAST tijdstip. Overal heb ikgelezen dat dat HEEL belangrijk is. Hou sowieso je vaste tijden aan methet geven van medicatie. Voor je eigen routine ook makkelijker. Over behandeling met Panacur is een discussie gaande; dit al dan niet preventief te geven… Daar ga ik me hier nu niet in mengen.
  

• Over de behandeling met Metacam of Baytril moet even met de dierenarts gediscussieerd worden, maar bespreek het!!! Dit in verband met de ontstekingsremmende (Metacam) of antibiotische (Baytril) werking.

• Door de scheve kop is xe9xe9n oog dicht bij de grond, en dus bij stro. Stro is hard en gevaarlijk! Haal het zoveel mogelijk uit de kooi, stop eventueel iets in een ruifje als het konijn ervan eet maar zorg voor een zachtere bodembedekking. De kinderen en ik hebben voor repen krantenpapier gezorgd. Dit is zachter, neemt VEEL beter vocht op dan stro en niet schadelijk voor het konijn.

• Omdat Bella haar urine liet lopen en alles door de vacht werd opgenomen, heb ik haar op hydrofiele luiers gezet. Die heb ik genoeg in huis en zo werden ze nog eens nuttig gebruikt ;o). Er zijn speciale vetvachtjes te koop, maar ik moest iets hebben dat snel was – en eerlijk is eerlijk, na al die dierenartsbezoeken ook iets goedkoops. De doeken werkten perfect (bedankt Kim, voor het meedenken!) en ik verschoonde ze twee keer per dag. Heet uitwassen en klaar voor gebruik!

• Verschoon de kooi dagelijks: dan zitten er geen ziektekiemen in de kooi waar het konijn ook nog eens tegen moet vechten. De Encefalitozoon Cuniculi is al erg genoeg!

• Zorg voor koolhydraatrijk voer. Ook weer omdat de ziekte veel energie kost. Voor xe9xe9n keer interesseerde het me niet dat er meer ander voer dan biksjes op haar bord lag. Sterker nog: ze at al het lekkers er tussenuit en de biksjes bleven liggen, hihi! Mede daardoor viel Bella (tot verrassing van Ruud) niet af.

• Verzorg de vacht van het konijn daar waar het het zelf niet kan. Bella had een wat langere vacht en die begon natuurlijk enorm te vilten van het liggen op xe9xe9n kant, gecombineerd met een dosis urine. Ik heb haar gekamd, het vilt eruit geknipt en twee keer in bad gedaan, toen ze echt een uur in de wind stonk. Met een milde babyshampoo mag het. Sommige konijnen vinden het fijn om drooggefxf6hnd te worden, maar Bella niet. (Natuurlijk niet! Het is er een van ons!) Ik heb haar in een stapel handdoeken op de kruik geparkeerd, waarover ik ook al geblogd heb. Kaal worden is niet erg (en dat gebeurt!) dat groeit wel weer aan.

• Geef Echinacea in het drinkwater. Dit werkt weerstandverhogend. Let wel op of het konijn drinkt. Bella haalde haar neus ervoor op. Stik. Ik ben er maar weer mee gestopt. Een uitgedroogd konijn wordt tenslotte niet beter.

• Geeft je konijn veel aandacht op tijdstippen dat het zelf ook actief is (‘s ochtends en ‘s avonds, hier vooral; Bella sliep heel veel overdag, opgerold als een kat). Het besmettingsgevaar is er (ook al is de kans op uitbraak niet groot volgens Ruud), maar je wil natuurlijk geen risico lopen, dat je een ander konijn ook besmet…

Ja Bella. Dat was het dan, meid. Ik had je zo graag nog heel lang hier gehad. Het mocht niet zo zijn. En hoewel ik alles gedaan en bedacht heb wat ik kon, nog vraag ik me af of het genoeg was. Ik had je zxf3 graag gered.

Iedereen met een konijn met deze ziekte: heel veel sterkte. Zet ‘m op (baas en konijn)!

Sandy.

PS Voor meer informatie of tips kun je terecht op de volgende sites:

Dierenkliniek Wilhelminapark

Bunnybin, bezoek de weblog!

Het forum van Konijn Enzo

Konijnen.nl

Frits woont sinds vanmiddag weer in de ren. Heerlijk hxe8. Het ging gisteravond al heel goed met hem, hij wilde eigenlijk al niet meer in de kooi blijven en zat de hele tijd aan de tralies te sjorren.
Dus: vanmorgen was het dan zover. Hij mocht eruit.

Ik heb de deur van de binnenkooi opengezet en ook de deur van de ren. Dat werd natuurlijk feest op het gras! Frits sprong met een grote sprong (eh… ja) uit de kooi en ging meteen Fenna achterna, die zich niet liet berijden – goed zo, meisje hahaha! Daarna was het grazen geblazen en nog vxf3xf3r ik klaar was met het uitsoppen van de ren zaten ze er alweer in met z’n driexebn.

En daar zitten ze nu nog steeds. Frits heeft de rest van de middag zijn best gedaan om maar te laten zien hoe stoer hij is; hij zit Fenna en Beau op de hielen en vindt tegelijkertijd niks fijner dan dicht tegen Fenna aan een beetje weg te dromen.

Eigenlijk wil ik er geen voedster meer bij. Het is genoeg geweest. Maar ik hou het in de gaten. Stel nou dat het hier toch mis gaat, of dat Beau vereenzaamt – Frits zorgt wel dat hij aandacht krijgt – dan weet ik de opvang te vinden. Zucht. Waar doe je goed aan hxe8?

In ieder geval is Frits weer opgelapt. Ik zal het even melden bij de ‘apk’ van volgende maand; al weet ik nog niet of Ruud dxe1n nog zo blij met me is hihi ;o). Maar op dit moment ben ik blij met mezelf – en da’s ook wel eens lekker!

En dan morgen… het verhaal van Bella dan maar.